مسأله 330 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است وآب ضرر ندارد بايد به طور معمول وضو گرفت . مسأله 331 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستهاست وروى آن باز است وآب ريختن روى آن ضرر دارد ، چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، بايد در شكستگى دست تر بر آن بكشد ، وهمچنين بنابر احتياط واجب در زخم ودمل ، واحتياط مستحب آن است كه بعد پارچهء پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد ، واگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم وشكستگى نجس است ونمى شود آب كشيد ، در مورد زخم بايد أطراف آن را به طورى كه در وضو گذشت از بالا به پايين بشويد وتيمم لازم نيست ، واحتياط مستحب آن است كه پارچهء پاكى روى زخم بگذارد ودست تر روى آن بكشد وتيمم هم بنمايد . واما در شكستگى بايد تيمم نمايد وبنابر احتياط واجب وضو نيز گرفته وپارچهء پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با دست تر بكشد . مسأله 332 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاهاست وروى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند - به اين معنى كه مثلا زخم تمام محل مسح را گرفته باشد ، يا آن كه از مسح جاهاى سالم نيز متمكن نباشد - بنابر احتياط واجب بين وضو - به اين ترتيب كه پارچهء پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند - وتيمم جمع كند . مسأله 333 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن مشقت ندارد وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى پاها باشد . مسأله 334 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى كه بسته است در صورت يا دستها باشد ، چنانچه باز كردن يا ريختن آب روى آن ضرر ويا مشقت دارد ، بايد مقدارى را كه ضرر ومشقت ندارد از أطراف شسته وروى جبيره را مسح نمايد . مسأله 335 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن